Wiertarka w historii
W każdym mieszkaniu, gdzie chociaż jeden lokator ma pojęcie w temacie majsterkowania, powinna być obecna wiertarka. Jest ona niezwodnym rekwizytem dla wywiercania różnej wielkości oraz typów otworów a także otworków, obróbki wybranych surowców, nada się ona również w procesie gwintowania i wytaczania.
Rozwój ludzkości, a głównie rozwój technologiczny dołożył się do powstania wiertarki wielowrzecionowej i wiertarki współrzędnościowej, wykorzystywaną zwłaszcza w przemyśle. Z czasem wprowadzono do budowy wiertarki silniki parowe oraz obecne silniki elektryczne. Tak oto wiertarka weszła w poczet elektronarzędzi. Stworzono wiertarki stołowe i wiertarki udarowe, konieczne do wiercenia otworów w grubych murach. Na półkach sklepowych oznaczonych napisem elektronarzędzia można zobaczyć przeróżne wiertarki o różnorodnych funkcjach. Wybranie odpowiedniej często przysparza sporo problemów, najczęściej amatorom, nie potrafiącym rozszyfrować kolejne parametry które cechują wiertarki.
Warto zastanowić się, z jakiego powodu ludzie wynaleźli wiertarki. Tak więc, w tych historycznych czasach wiertarka była używana nie do wiercenia, jak to wykonuje się dzisiaj, ale do rozpalania ognia, bo w trakcie dociskania jej do odpowiedniego fragmentu drewna oraz obracania powstawało znaczące ciepło tarcia. Wiertarki w wiekach średnich używano do produkcji młotków, siekier, toporów kamiennych i pozostałych potrzebnych narzędzi. Razem z upływem lat zaczęły pojawiać się modyfikacje w budowie wiertarki, bo ludzie chcieli używać jej do coraz to nowych zadań, takich jak wiercenie długich otworów. Tak powstały wiertarki lufowe. W 1863 r. szwajcarski wynalazca o nazwisku Martigoni wprowadził istną innowację do wiertarki, mianowicie jako pierwszy skonstruował wiertło kręte.
Wiertarki nie są narzędziami odkrytymi niedawno. Najnowsze badania archeologiczne pokazują, iż te elektronarzędzia stworzono już 4 tysiące lat p.n.e.. Jasne, że, nie były one tak zaawansowane technologiczne, jednak tamte wiertarki z pewnością spełniały swoje zadanie. Daleko później, bo w wiekach średnich ludzie zaczęli napędzać wiertarki poza siłą własnych mięśni, również przy wykorzystaniu koła wodnego. Mało kto zdaje sobie sprawę, iż ojcem wiertarki był łuk. Dzięki jego wykorzystaniu udało się ludziom zamienić ruch posuwisty w ruch obrotowy. Kiedy cięciwa łuku została owinięta wokół drewnianego koła powstały wiertarki łukowe, których często mówiono: wiertarki smyczkowe.