Wypas Presell Page

Najprościej byłoby po szkole zakończyć kurs oraz zaliczyć egzamin. Więc ta sposobność dla niecierpliwych jest. Ale po szkoleniu niekoniecznie zapewni się pracę, bo biura turystyczne, zwłaszcza dobrej marki, same kierują na przeszkolenia, a oprócz tego żadają zaliczenia egzaminu wewnętrznego. Jest to więc szybka, ale niekoniecznie najkrótsza droga, a zawsze należy ją przejść. Egzaminy organizuje tutejszy wojewoda, lecz zanim się do niego przystąpi, trzeba odbyć z reguły 3-miesięczny kurs w odpowiedniej instytucji (szkolenie z historii, historii kultury i sztuki oraz wiedzy o krajach, do jakich pilot będzie wyjeżdżał, np. na uczelni wychowania fizycznego. Od kandydata wymaga się, by był pełnoletni, zakończył szkołę średnią, miał stan zdrowia ułatwiajacy wykonywanie zawodu, zaliczył kursy i praktykę, uzyskując właściwe zaświadczenie, i by zdał egzamin na pilota albo przewodnika wycieczek przed komisją wyznaczoną przez wojewodę. Egzamin nie należy do prostych - w egzaminie trzeba odpowiedzieć na 150-200 specjalistycznych pytań (np. jak nazywamy się siedliska konstruowane przez bobry lub ile cyfr ma numer paszportu).
Jednak taki egzamin nie jest wystarczajacy, bo chcąc podróżować za granicę, przyszły pilot powinien zaliczyć też kurs językowy w urzędzie wojewódzkim. Nie jest to wymagane, jeśli posiada on świadectwo ukończenia studiów filologicznych albo nauczycielskiego kolegium języków obcych lub świadectwo ukończenia szkoły z językiem obcym za granicą.
Każdy z pilotów dostaje od wojewody legitymację i identyfikator. Gdy jednak kandydat chce tylko zacząć karierę od stanowiska pilota, niech lepiej zdaje na AWF, gdzie otrzyma pełne wykształcenie turystyczne na kierunku turystyka i rekreacja. W polskich szkołach państwowych i niepaństwowych jest to jeden z uczęszczanych kierunków.
Najpierw należy zdać egzamin, który jest podzielony na sprawdzian praktyczny oraz teoretyczny. Egazamin praktyczny dotyczy tylko pływania, które uważa się za jeden z elementów kultury. Sprawdzian teoretyczny dotyczy wiedzy z geografii lub z biologii oraz języka obcego. Poprzeczkę znajomości języka wytycza się dość wysoko, aby kandydat miał świadomość, iż na studiach czeka go sporo pracy w tym kierunku.
Specjalności i profile uczelni są zróżnicowane. Do podstawowych należy obsługa ruchu wycieczkowego oraz hotelarstwo. Tu jest więcej kandydatów ze względu na popyt rynku. Obie dziedziny są ze sobą powiązane, lecz wyróznia je też bardzo dużo: inne typy zawodów, inny target i inny kierunek działania. Do tej grupy specjalności zaliczamy też takie, jak obsługa wycieczek, kreacja turystyki i rekreacji czy informatyka w turystyce. Ze kierunków czysto rekreacyjnych warto wymienić samą rekreację, pedagogikę czasu wolnego czy odnowę psychosomatyczną.
Studia są tak ułożone, żeby studentzaznajomił się nie tylko z organizacją turystyki, ale i z marketingiem, zarządzaniem oraz ekonomiką. A zatem wiedza, jaką się uzyskuje, jest bardzo szeroka i pozwala absolwentom na sporą mobilność na rynku pracy.
W trakcie nauki studenci uczą się kilku kluczowych przedmiotów, jak geografia turystyczna, krajoznawstwo, zagospodarowanie turystyczne i rekreacyjne, podstawy turystyki, teoria i metodyka turystyki, marketing działań turystycznych i rekreacyjnych, informatyka w turystyce i rekreacji, a nawet prawo w turystyce czy metody i sposoby obsługi ruchu turystycznego.
Każdy student ma też do zaliczenia zajęcia praktyczne (ćwiczenia w terenie i praktyki zawodu), obozy, oraz takie specjalności, jak rekreacja ruchowa, turystyka, kwalifikowana, usprawnienie ruchowe.